25 Şubat 2012 Cumartesi

jin

ne kadar zormuş beklemek 
yada beklediğini zannetmek
en çok yanında olmasını istediğin kişinin
şimdi uzakta olması
her an birlikte iken
şimdi ne yaptığını bilememek


bitti atlattık bunu da diyecekken
onun çoktan gitmesi


-hayat çok karmaşık-


ellerinin sıcaklığını bir daha hissedememe duygusu
gece saçlarını okşayamamak
en kötüsü teninin kokusunu yitirmek


çok seviyorum derken
her an haykırmak isterken 
herkese her şeye


o, o mu gitti 
ve rüya bitti
bana kalan 
birkaç kelime 
ve birde her fakir de olan umut


-hayat bir el şakasından ibaret
bazen orta parmağını gösterir 
bazen güle güle der sallayarak sana doğru
bazende avucunu açar sana
al hepsi senin der-


sanırım benim payım 
orta parmak ve güle güle

Hiç yorum yok: