dolama kalem

geçmiş geçmişte kalmıyor
"arkana dönüp bakmazsan bir daha dönmezsin" dediler
dönüp dolaşıp aynı yere geliyor
vazgeçmeyi öğrenmemiz lazım
ilerlemek için
mutlu olmak için vazgeçmeyi öğrenmemiz lazım

-kırmızılar diyarını özledim-

zaman değişti
mekan değişti
kafa değişmedikten sonra neye yarar
her şey değişti
değişmeyen acizlikler

vazgeç artık
aramaktan 
her ne arıyorsan 
vazgeç

içten içe mutsuz olmayı istemekten
her şeyi yıkıp yeniden yapmaktan
geçmişe takılı kalıp dalmaktan
kendini "ama" larla avutmaktan

-dolma kalem bulmalıyım kurşun kalem kesmiyor artık-

bir sürü çocuğu öldürdüler

Bir çok genç öldü
bir sürü insan
hala susuyoruz 
öyle bir susuş ki
kan damlıyor gözlerden

daha gençtiler
sadece fikirleri için direndiler
şimdi toprakla bir olup 
yerlere serildiler

vicdan arama boşuna
kana susamış insan müsveddeleri
ellerinde cop sistem köpekleri

bizden bi bok olmaz kardeşim
biz anca göt üstünde oturalım
lafı evirip çevirelim

sigaraya Başla

Siktiret beni, boşver beni konuşmayalım burda. Sen anlat, nerdesin; nasılsın; kimlerlesin? Şu hayatta ne halt edersen et arkanı toplayacak biri var mı ondan haber ver? Elini tutup dağ orman gezecek ve bunu sen istediğin için değil kendi de sevdiği için yapacak sadece sen yanındasın diye mutlu olacak, salt davranışlar duygular değil fikirleriyle ortaklaştığın. Gülme, boktan bir yaşantımız var her yanımız hükümranlık her tarafta bir tahakküm. Sıyrılamadan bunlardan ve elini tutup kır-bayır gezecek biri olmadan ne önemi var para kazanmanın. Katlı binalarda çalışıp zamanı çarçur etmenin.
  Sen beni geç bende bi bok yok. Aynı teranede dolanıyorum sen bana "O'nu" anlat "O" diyeceğin birini anlat; anlat ki yaşadığını bileyim, yaşadığımı bileyim. Unutma sen iki kişiliksin. Sandığından çok daha fazla ızdırap çektim. Bakma öyle bunlar benlik yitiminin bir ilanıdır bunu böyle kayda geçebilirsin. Beni de düşünme, sen kendi içinde iki kişiliksin başkasını kastettiğimi düşünme sakın. Sen hep böyle biraz saftın. Kelimelerin altındaki kinayelerden hep böyle uzaktın. Asma suratını önemli değil elbette. Hatta hiç bir şeyin önemi yok.
  Uzun etekler giy bence daha güzel oluyorsun. saçlarını sakın kestirme. Gördün mü? Bende hükümran konuşmaya başladım. Sen anladın beni, ne demek istediğimi değil mi? Haklısın ben düzgün anlatmalıyım senden bağımsız, benim düşünerek konuşmam gerek.
  Unutma hiçbir şeyi özellikle mutsuzluklarını ve hayal kırıklıklarını hafızana kazı; hayır melankolik ol diye demiyorum yaşa dibi gör ve daha fazlasını yaşa diye söylüyorum. Sen iyisimi sigara içmeye başla arada bir araya geldiğimizde bana ikram edersin. Sert olmasın tabi içtiğin sigara yada en serti olsun baya boğulalım genç ölelim.
   Gidiyorum ben kal sağlıcakla yada nasıl istersen öyle kal istersen hiç sağlıklı olma. Düşün ama öyle berhava olmasın.

Birlikteyiz Hepsi Bu

Susmak çoğu zaman çok konuşmaktır
Zaman ve mekan önemli değil
Şuan sadece biz varız
Yarın ne olacak önemli değil
Psikolog ve hastası gibi olalım
Sadece yaşayalım ve geçelim 
İçimiz rahatlasın
Sır olarak kalsın

Eylemsizliktense  saçma eylemler daha iyi
Var olmayı hissetmek aslında

Varlığının herhangi bir şeye
Herhangi birine kurban etmeden yaşamak
Öpmek istemek ve öpmek

Aydınlandı yüzler
Ol dedik oldu

Laf lafa girdi biz bir aradaydık
Yaşadık bitti

Ölü Toprağı

Meydanlarca dolu olan öfken
Bitsin
Bitsin artık nefretin
Nerlere sakladım bilsen sesimi
Seni anlatan kelimelerimi
Ölüm değil mi adı her bitişin 

Ellerimle gömdüm 
Taa derinlerine toprağın
Çatlamak üzere
Zelzeleler kopuyor barınamıyor
Derinliklerde hislerim

Lime lime artık 
Her 
Düşüm
Düşüncem

İnsin gök yüzünden düşen örs
Kafamın ortasıda olabilir 
Okyanusun soğuk suları da

Kan kusuyor gözlerim
Şehir şehir
Bölge bölge büyüdün
Ölü toprağına boğdum senli olan herşeyi
Ölmek bilmedi

Erik bahçesinde kaybettim seni
Kırmızılar diyarından haberler getirmişken bana
Gözlüğün vardı
Kahve içecektik birlikte

Çenesi düşükler ordusu bastı buraları
Hayallerimi gasp ettiler
Umutlarım artık yeşermiyor

Erik bahçesinde kaybettim seni
Kırmızılar diyarından haberler getirmişken bana
Gözlüğün kırıktı

Lanetler yağıyor
Yağıyor yağmur niyetine
Solan kırmızılar
Artık kırmızılar yok

İğne deliği doldurmaz hayatımda
Sancılarla dolu insanlar
Sancısız olmaz dediler
Onlar hep bilir
Herşeyi bilir

Kastamonuda bulmuşlar seni
Elinde kahve fincanın
Eskiz kağıtları bırakırken arkanda

Taş duvarlar ördün üstüme
Yok ki anlayan sanatından başka
Mimarı sensin bu yapının

At artık üzerimden toprağı 
Seni gömmek isterken
Toprak beni sarmış 
Güneşe hasret 
Değirmenli derelerde kayboldum

Şitle muhabbete düştük 
Tanrı yazmamış adını kitaplara
Soysuzlar diye haykırıyor
Soyun asıl sahibi
Susuzluk bastı beni 
Gel 
Gel de bir tas su ver
Ellerin dert görmesin isterim
Bi de benim ol isterim

İki sigara

-eksik olan şeyleri severim.-

        O sesten önce ne güzel oturmuş muhabbet ediyorduk. Baya çabalamıştım aslında bu yemek için ve birden boktan bi şekilde bozulacağını düşünmemiştim. Çok yalnızdım ve birlikte olduğum tüm kadınlar kısa sürede terk ediyorlardı. Ahmet Abiye sordum.

 -Olum pahalı yere götür onları.

        İyide ne alakası var, niye pahalı yer mecburiyeti var. Hayır bir cimrilik değilde saçma gelmesi durumu. Ne kadar desemde anlamadım mantığım yetmedi bunlara. Anlatınca anlıyorum aslında da mantıksız geliyor. Tamam anladım abi ama.. diye başlıyorum ve bir sonuca varamıyoruz. Neyse nerde kalmıştık. Ahmet Abi'nin tavsiyesine uydum. Aslında o kadar çok denenmiş ve çoğunlukla başarılı olunmuş ki olmaması benim beceriksizliğim olacaktı. 

        Şöyle şehirden uzak yüksekçe bir yere kurulmuş doğanın ortasında -hani vaatler vardır ya "doğayla iç içe" işte oralardan biri, bence saçmaydı çünkü o yeşili mahvediyor. Yürünmesi gereken yerde o lüküslüğü kondurarak insanı saçma bir kasvete sürüklüyor- körfeze gül dökülmüş masalardan baktıran bir yer. Tamam dedim budur işte pahalıysa pahalı, havalıysa havalı. Araba kiraladım -bir arabam yoktu hiç olsun diyede bir hevesim olmamıştı. Bir motorum vardı onunla götürme demişti Ahmet Abi. O an anladım ki Ahmet Abi benim ilişki uzmanım olmuştu.- Yolda yolmuş hani dön dön bi hal olduk. Bu durum kadının çok hoşuna gitmiş olmalı ki kıkır kıkır gülüyordu. Ne söylesem komik geliyordu. Her şey mükemmele yakındı. Ta ki o kadın gelip arkamdan bağırıncaya kadar. İlk bağırdığında bana söylediğinin farkında değildim tabi, karşımdaki kadın dikkat kesilince anladım ki bizmişiz muhatap daha doğrusu benmişim. Döndüğümde ilk defa görüyordum bu kadını. 

-Orospu çocuğu neden bırakıp gittin beni. Hiç bir şey demeden neden siktir olup gittin. 

        Ben annemi biliyorum dedim. O ev hanımıdır. O taraklarda bezi olmaz. Sonra saçmaladığımı fark ettim sustum allahtan kimse duymamıştı ne dediğimi.

-Ne geveliyon olum ağzında düzgün konuşsana erkek gibi söylesene. 

İşler baya karışıyordu. Biriyle mi karıştırdınız beni ben sizi ilk defa görüyorum dedim. Kuyruğuna basılmış kedi gibi bağırmaya başladı.

-Lan göt lalesi bu mu bahanen karşında duran şu safinazdan mı çekiniyon? Ne var onda bende olmayan. Daha mı fantezi geçmişi geniş, daha mı çok mutlu ediyor seni. Senin her bir derdine koşmadım mı? Yemeğini mi yapmadım, temizliğini mi yapmadım. Sırf sen seviyorsun diye kitaplar mı okumadım annemden kahve yapmayı mı öğrenmedim. Söyle bana ne derdin vardı da kayboldun haber vermeden.

        Baya kafam karışmıştı ne dediğini anlamaya çalışırken birden karşımdakini hırpalamaya başladı. Zor elinden aldım. Arabaya gittik şehre döndük. Ahmet Abi'yi sövgüyle andım. Evime döndüm yine yalnızdım. Şişmanı aradım iki bira içelim diye o da patronuyla bağ evine mangala gidecekmiş. Aldım sigaramı çakmağımı çay içeyim bari deyip çay bahçesinin yolunu tuttum. Çay bahçesinde gecemin içine eden kadını gördüm çay söyleyip yanına oturdum.

-Ne oldu? diye sordu. Hiç dedim hiç bir şey olmadı sen geldikten sonra eve yalnız gittim dedim.

-Üzüldüm. Halbuki daha sert bir gece olabilirdi değil mi?

Geçip gitti dedim. 

-Erkekler neden bu kadar sik kafalı?

-Bilmem hepsimi öyle?

-Evet, sen öyle değilim zannediyorsun ya sen de öylesin.

-Sanmıyorum öyle olduğumu, gerçi olsam da ne fark edecek ki

-Hadi git çayını içtiysen yeter bu kadar testosteron fazla bana bir günde.

-Ciddi olarak beni tanıdığını düşünmüştüm.

-Ben bütün erkekleri tanırım bi bok çukurundasınız hepiniz.

-Peki sana iyi yüzmeler o vakit.

Motoruma atlarken 

-Fazla kaskın var mı?

        Konuşmadan verdim kaskı. İki sigarayı aynı anda ağzıma koyarak yaktım, birini ona verdim ve yola çıktık. Ne o nereye gidiyoruz dedi ne ben biliyordum nereye gittiğimizi. Kaybolmuştum uzun zamandır. Kaybolmuş kaybolmuşu tanır. Hiçsizliğe doğru yol almak istedimse de yolu nerde başlar nerde biter bilemeden öylece yollandık.

-eksik olanı severim hele hayatın yada umudun eksik olanını-

al bunu sevgilim mimar olursun

çatıdan ışıklara bakıyorum
romantiklik olsun diye değil
ışıklardan gökyüzünü göremiyorum

-bide şu minareler olmasa önümde-

sana bakıyorum
evin uzakta göremiyorum
üstelik miyopum

eskiz kağıtlarına yazıyorum
ne önemli yazdığım
al sevgilim
bununla mimar olursun

sabun köpüğü

adını bilmediğim
ucuz bir sabun markasının
köpüğü gibi aktım sana
sel kesmişti yolu
logardan içeri girdim
hangi tanrı bilmem
sana gelmemi engelledi


denize çok yolum vardı daha
uzun uzadıya düşündüm
düşündüm
düşündüm
sonra başka
adını bilmediğim
sabun köpükleri geldi
konuşmaya daldık
daha çok vardı denize yolumuz

sevgilim
buralar çok hijyenik
bakma sen kokusuna

gökyüzünü gördüm
diğer sabun köpükleride gördü
japon markalarını pek sevdim
-gerçi hiçbir japon marka bilmem ya-
sana geliyorum sevgilim
yolum uzun
önce akdenize açılacam
atlas okyanusunu geçecem
hint okyanusundan kurtulunca
basraya dalacam

daha çok yolum var sevgilim
sen bekleme beni uyu
ama yalnız uyu
başka kol sarmasın seni
ne hikayeler biriktirip gelecem
sarınca hepsini
bir bir deyiverecem

sevgilim
yolu fırtınalar kesti
sana çok yolum var
bekleme beni sen uyu
ama yalnız uyu
başka kollar sarmasın seni
saçlarına başka eller değmesin
aşk dolu

-kıskanırım saçlarını-

başka bir hüzne kadar

hala seni hatırlamak güzel

neden hep en kötü anımda hatırlıyorum seni
neden gülerken eğlenirken değilde
en kötüsünde sen düşüyorsun usuma
sarhoşluğumda
hiç birşeyi düzgün yapamıyor
düşünemiyorken bile
sen dümdüz pürüzsüz aklımdasın
geçmiş
gitti bitti diyemiyorum
daha mutlu anlar olmadığından mı acaba
yoksa
yaşadıklarımın daha güzeli vardı dediğimden mi


hala hatırlıyorum seni
her mimiğini jestini
bazen durup nelere tepki verirdi diyorum
bu durumda ne derdi


sıkıntısını çektiğim
her konusu açıldığında sigaraya sarıldığım
hayallerime
bir adım daha yaklaştım


evet biraz sıkıntılıyım
etrafımda dört tane
kabak gibi orta olan minare var
her yanımı ezanlar sardı
yok yok
sıkıntım bundan değil
gidiyorum gitmek istediğim yere
sen yoksun sanırım sıkıntının sebebi bu

net olarak bırseyler soyleyemezdım
kızardın
sürekli şüphe ve ne olacağını bilememek var
tamam herkeste varda
benim konuşmalarıma da yansıyor

neyse gece saçlı bir başka sancıya kadar
başka bir hüzünlü anda hatırlayana kadar

-çay koyda içelim, benimki demli olsun-

Beirut çalıyor

sert bir şark şarkısı çalıyor

el ele singapur'a yol alıyoruz

peşimizden yavaş yavaş geliyor 

ezilmiş parçalanmış ruh

en fazla ne olabilir ki diye düşmüştük yola

yan yanayız bu yeterdi

-salçalı ekmekle doyulmazmış-

singapur'dayız

bırakmayalım birbirimizi

kahve kokusu kaplamıştı her yanımızı

sarının ne çok tonu varmış

burda anladık

-kartpostal arkasında yazılanlara bakalım-

terli bir güne uyandık

ben öyle sanıyordum

uyanmışım

sen bir rüyaymışsın ben öyle yaşamışım

hint okyanusuna açılalım

japon bandralı gemiyle

ruh senmişsin ardım sıra gelen

orman yolunu düşlüyorum

harita çizmeye kalktığımız

balıkçı teknelerinde

ayakta yediğimiz balığı

içtiğimiz şalgamı düşünüyorum

vapurun gelip binişimizi

kırmızı atkını

yeşil montumu

saman kağıdı defterine çizdiğim resmini hatırlıyorum

o eski zamanları

güzel olan

bize ait olan zamanları

-gece saçını savur yel olsun alsın hüznümüzü-

-Beirut çalıyor duyuyor musun?-